|
|
|
|
|
Dy hapa larg e vite per t'arritur Atje ku per cdo cast na vete malli, Atje ku bujarisht fal jeten diell' i ndritur, Atje ku po na qajne per se gjalli.
Dy hapa larg, dy hapa larg, matane Pas mureve te lagesht e te erret, Po na vajton liria, qe prej saj na ndane Sepse me fort e deshem nga te tjeret!
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Do te vdes, Do te vdes i mbytur ne borxhe, S'eshte asgje mbytja ne lume a ne dhomat e gazit. I kam borxhe nenes qe s'ia ngrita varrin, I kam borxhe lisit qe s'ia hodha pjergullen, I kam borxhe dashurise qe ia vodha te djelen, I kam borxhe krimit qe s'i vura emer. Do te vdes, Dot te vdes i mbytur ne borxhe. I kam borxhe fjales qe s'e pashe ne enderr. I kam borxhe korbitqe s'ia zbardha pendet, I kam borxhe vitit '13 qe s'ia mbytha plaget, I kam borxhe ardhmerise qe ia lashe tek pragu Terrin e nje kohe te larget Do te vdes, Dot te vdes i mbytur ne borxhe. U kam borxhe te gjalleve, U kam borxh te vdekurve; Gurin e varrit e shes Te laj borxhet.
Dhe ve piken ketu.
Tani mund te flisni Per borxhet qe me kini ju.
|
|
|
|
|
|